*-:فلانی زندگی شاید همین باشد!

فلانی:با منی؟

-:بلی!

فلانی:تو اصن به کار من چی کار داری؟

-:بنده فضول می باشم!

فلانی:تو گه میخوری!سرت تو کار خودت باشه!

-:ببخشید!دیگر تگرار نمیشود!

فلانی :خواهش میکنم!نبینمت اینورا!برو!زود!

-:چشم!

خط فاصله دور میشود به جایی میرسد که دیگر فلانی صدایش را نشنفد.با خودش میگوید...

-:هان ای دل عبرت بین!

دل:با منی!؟

-:ای بابا!چی میگی تو!؟

دل:ای بابا به خودت!چرا اینقدر هاری!چرا اینقدر سلیطه ای!؟؟چته؟

-:تو اصن به کار من چی کار داری؟

دل:خودت گفتی هان ای دل عبرت بین!

-:خب عبرت بین!عبرت بگیر آقا جون!ریدی با این طرز رفتارت!

دل:تو داری گه کیو میخوری!؟!!؟

-:]...[!!!!!(فحاشی!)

دل: بی تربیت!

-:باباته!

پایان.

منظور:تلاش کسی که فکر میکند میتواند بنویسد برای بروز خلاقیت....به گمان خودش.

نتیجه گیری فلسفی:زندگی همین نیست،دل عبرت بی نیست!

نتیجه گیری اخلاقی:هار بودن افراد یک جامعه ممکن است همه گیر شود.

نتیجه گیر غیراخلاقی:هار بودن افراد یک جامعه خیلی هم خوب و با مزه است.

*

((خدا مومنین را دوستدار است))

ای کسانیکه ایمان آوردید.

بدانید و آگاه باشید.

ای کسانیکه ایمان نیاوردید.

ندانید و نا آگاه باشید.

ای کسانیکه ایمان اوردید.

توجه کردید در خطوط بالا چقدر هوای شما را داشتیم؟

*ضرب المثلز(اس جمع دارد که ز خوانده میشود)

حسنی به مکتب نمیرفت،پله نداش خورد زمین

زنبور بی عسل مانند عالمی است که شکمش کار نمیکند