در این برهه ی حساس تاریخی سی ساله بنده عدم بیداری و آگاهی خود را لازم میدانم که اعلام کنم.چون جدی خوابم میاید و ترجیحم با خوابیست به نام غفلت.ضمن این که دشمن ِ دشمن من دوست من است!همچنین من مردم هستم نه ملت.و لازم به ذکر است که خود  ملت  هم دیگر وجود ندارد و امت جایش را گرفته.برای مخالفان با  نا آگاهی هم باید گفت:بحری است و دنیایی که در آن درد بی معناست.خصوصا سوزش کیون و ملحقات!

ضمن این که به مرور زمان بنده عاشق دشمن شده ام. و به نظرم میرسد که به مرور زمان خود من یکی از توطئه های دشمن شده ام.و چه چیزی بهتر از این.از خس و خاشاک بودن بهتر است.

و من الله توفیق.

                                                خس ِ خاشاک زاده

                                                بیست و اندی ساله از تهران

                                                خرداد هشتاد و هشت